Evert, Jan, Han en Rombout
4 juni 2017 - Ayamonte, Spanje
Evert is de touroperator. Altijd druk bezig het de bemanning naar de zin te maken. Zijn telefoon is een verlengstuk van zijn arm en altijd klaar om iets te regelen. Zo regelde hij in een mum van tijd een fiets toer onder leiding van Fleur in Cadiz, weet hij in elk stadje het beste restaurant te vinden en reserveert daar met de mededeling dat we er over 10 minuten aankomen. Daarnaast spreekt Evert prima Spaans en kan al onze wensen vertalen. Aan boord zorgt Evert dat de bemanning niets tekort komt. Evert maakte een heerlijke pasta en staat als eerste op als het lunchtijd is. Ook voor de borrel heeft Evert tijdens het boodschappen doen de nodige blikjes met Spaanse vis specialiteiten ingeslagen. Als zeiler is Evert de minst ervaren van dit gezelschap, wat hem echter niet verhinderde de juiste beslissing te nemen toen wij een “fishfarm” in dreigden te varen die niet op de kaart stond.
Jan is de kapitein. Hij heeft zelf een zeilboot en is duidelijk gewend zelf de beslissingen te nemen. Zal in zijn werk ook zo zijn, als algemeen chirurg is Jan de baas in de operatiekamer, ik denk niet dat hij daar veel tegenspraak duldt. Wel fijn dat hij ook mee zeilt in de letterlijke betekenis van het woord. Een tweede paar ogen aan boord waarmee de verantwoordelijkheid gedeeld kan worden. Jan is ook de oudste en dat geeft ook in deze groep net een beetje meer overwicht.
Han is de “Penseur” en strateeg. Ziet kritiek makkelijk als opstap tot verbetering. Geeft voor elk probleem meerdere oplossingen en invalshoeken, maar als je goed oplet begrijp je wat zijn keuze zal zijn. In zijn dagelijks leven is hij personal coach en dat past evident goed bij hem. Hij maakt onvermoeibaar plannen en zoekt alles pico bello uit met betrekking tot de navigatie. “We doen ze drie voorstellen” vertrouwde hij mij toe, “en dan pakken we het zo in dat ze voorstel drie kiezen”. De anderen hebben dat allang door en maken het hem bewust af en toe een beetje moeilijk, maar kiezen uiteindelijk voor drie. Han is ook een beetje familie, zijn vrouw Fien is een nicht van Marijke, de schoonmoeder van Hilde.
Rombout is het rustpunt in dit gezelschap, past waarschijnlijk ook goed bij zijn professie, cardioloog. Ik denk dat hij een belangrijke samenbindende factor is in deze groep. Is klankbord van Han bij het uitzoeken van de navigatie, zit rustig te lezen als Evert het gezelschap vermaakt en neemt het roer van Jan over als deze er na lang sturen genoeg van heeft. Bovendien doet Rombout het uitvoerende organisatiewerk dat precisie vereist. Met mij maakte hij de precieze afspraken voor aankomst, verschafte mij een lijstje van namen en telefoonnummers en regelt de vliegtickets en inchecken. Bovendien heeft hij een IPod bij zich met hippe muziek van vroeger.
Al met al een groep waarmee het goed varen is. De mannen zeilen al jaren samen en dat is te merken. Onze leeftijden liggen dicht bij elkaar, de oudste komt van 27-02-49 de jongste van 29-02-52. Ook de geboorte maanden liggen dicht bij elkaar op de dierenriem, dit viel mij op bij het invullen van de formulieren in de havens, iedereen is tussen 6 februari en 8 maart geboren. De groep is als het ware vanzelf in harmonie, ze houden rekening met elkaar maar ook met mij. Toen we het over de ”bucketlist” hadden bleken de mannen met uitzondering van Rombout een stille hang te hebben om samen de Atlantische Oceaan over te varen. Na enig aandringen spreekt dit idee ook Rombout aan al zal het moeilijk zijn zich zo lang van thuis los te maken. Volgens mij moeten ze dit gewoon doen, een boot naar de overkant brengen en daar met de “meisjes” een tripje Caribbean aan toe voegen.
3 Reacties
-
Fien:4 juni 2017Het is bijzonder leuk de verhalen van deze week te lezen. De verschillende historische wetenswaardigheden vermengd met zeilavonturen en alles wat daarbij komt worden zeer enthousiast beschreven. Ik heb er van genoten de afgelopen week.
-
John&Monique:4 juni 2017Prachtige verslagen André, bedankt!!
-
Ad:5 juni 2017Fijn een keer de jongste, Andre! Moet je van genieten, gebeurt uiteraard steeds minder. Goeie verhalen!





