Nazaré naar Figueira da Foz

Zondag waren we van plan van Nazaré te motoren naar Figueira da Foz(FdF). De avond daarvoor was de zee zo vlak als een spiegel, wij wisten dat er een beetje wind zou opsteken maar waren niet voorbereid op de golven van 3,5 meter die er buiten stonden. Om 05:00uur op en om 05:30uur terwijl het nog donker was naar buiten. Na een kwartiertje, even voorbij de kaap van Nazaré besloten we terug te gaan, 6 uur tegen deze golven op daar hadden we geen zin in.

Hans en Nico hebben mij deze dag geholpen met enkele reparaties. Eerst zijn ze beiden nog zo’n 2 uur gaan slapen en daarna aan het werk. Terwijl deze twee watjes aan het slapen waren, altijd zonde van je tijd, werkte ik aan het verhaal van Gruissan naar Scheveningen.

Na het werken maakte Hans een culinair eitje en daarna gingen we de stad in. Na een lange wandeling vonden we de kabeltrein naar boven op de rots. Geen idee wat zich daarboven afspeelde. In de rij voor deze kabeltrein schoof Hans nog bruut een oude hinderlijke Portugees opzij die probeerde voor te dringen, hij mooi een kabeltreintje later naar boven. Boven op de rots bleek een leuk dorpje te liggen met een prachtig uitzicht op Nazaré. Terug naar de boot hadden we geen zin om uit eten te gaan en was Hans weer zeer gemotiveerd om te gaan koken. Er was geen vlees aan boord, maar de enige die dit wellicht een klein probleem vond was Andre. Met Kikkererwten, kruiden en kappertjes maakte Hans een gerecht dat Andre zijn ongelijk bewees. Die Avond vroeg naar bed en de volgende dag om 05:30 uur op om naar FdF te vertrekken. De verwachte golfhoogte is nu 2,5 meter en we wilden met licht vertrekken.

Onderweg naar FdF een “bumpy ride” zoals voorspeld, Hans probeerde de hoge golven vast te leggen maar Andre voorspelde al dat hier weinig van terecht zou komen. Uiteindelijk viel het ongemak wel mee. Een mogelijk probleem vormde de aanloop naar Figueira da Foz, de Pilot maakte melding van een gevaarlijke aanloop bij aanlandige wind of hoge golven. In de buurt van de haven zagen we diverse boten uit de haven vertrekken, pogingen om ze op te roepen via de marifoon op kanaal 16 mislukten. We hebben al eerder gemerkt dat bijna niemand hier de marifoon uit luistert. Ook de haven autoriteiten reageerden niet op de oproepen op hun kanaal. Aangezien de zee meeviel toch maar proberen, de minst gemeten waterdiepte bleek 7,5 meter te zijn, geen centje pijn dus. De havenmeester hier nog naar gevraagd en die begreep er niets, uitsluitend s’winters bij behoorlijke storm was het aanlopen van de haven een probleem, in de zomer kwamen problemen nooit voor.

In Figueira da Foz diesel getankt, 180 liter, geluncht en de boot afgespoten. Hans heeft voor de lunch toch dat blikje Makreel dat het kruideniertje in Peniche ons verkocht in een Makreelsalade verwerkt. Het resultaat was heerlijk en Hans moest toegeven dat het niet kopen van een tweede blikje, dat het kruideniertje uitlokte tot het internationale zuinigheidsgebaar, een verkeerde beslissing was.

Vervolgens de stad in. De Pilot gaf nogal op over dit stadje maar wij vonden het niet echt bijzonder. Wel wat oude straatjes en gebouwen maar verder weinig aan. We zijn het centrum van noord naar zuid en van oost naar west doorgewandeld en besloten op de boot te gaan eten. Wel veel restaurantjes, weinig slagers en geen pleintjes. We eindigden op een terrasje bij een cafetaria met een bijzonder enthousiaste ober.  We konden hem met gebaren duidelijk maken dat wij een borrelhap bij onze biertjes wilden hebben. Hij improviseerde een heerlijke schaal met kaas en ham. Drie biertjes later naar de boot en koken, “bife novilho” , vlees van jonge stiertjes met een groente schotel en salade vooraf met een dressing uit het “potje van Hans” dat Andre het “moederdeeg” noemt.

Op tijd naar bed en morgen om 08:30 uur door naar Leixoes, de voorhaven van Porto. Dat wordt dan het eindpunt voor Hans en Nico. Er staat een noordenwind dus dat wordt 65nm op de moter er tegen in. Verwachte golfhoogte nabij Leixoes is 1,5 meter, dus dat moet te doen zijn. Donderdag vliegt Nico terug naar Nederland om op tijd te zijn om de 65ste verjaardag van Marianne te vieren, gaat Hans Jolinda uit haar eenzaamheid verlossen die zij tot nu toe met een Yoga cursus gevuld heeft en komt Froukje weer Andre verwennen. We gaan dan samen de Spaanse Ria’s op ons gemak verkennen. Volgens iedereen die ik tot nu toe sprak een mooi gebied. Na alle gezellige drukte van de afgelopen weken lijkt het Andre heerlijk om een week of twee samen rustig verder te trekken. Eind Juni komt Marieta en 9 Juli vliegen Froukje en Marieta weer terug en komen Grietje, Lisa, Sander en Siem voor de oversteek van de Golf van Biskaje. Dan afmeren in Scheveningen en rustig op ons vierde kleinkind wachten.