Peniche naar Nazaré

Vandaag is Nico de gastschrijver van dit blog.

Vanmorgen geen “Blowing in the wind” of “Sailing” in alle vroegte om wakker te worden. Starten met vrij-te-besteden-tijd na de lange dag gisteren.

Vrij-te-besteden-tijd blijkt toch niet zo voor de hand te liggen als men zou denken op een ontspannen vakantietrip waar we voldoende tijd hebben. Er is veel techniek aan boord waarover gepraat kan/moet worden, de captain’s wc die aandacht behoeft en verder natuurlijk de broodnodige logistiek voor onze maaltijden en de borrels om maar eens iets te noemen.

André en Hans zijn als verkenner in alle vroegte Peniche ingegaan om te checken of we niet iets belangrijks zouden missen na maar het korte bezoek gisteren aan dit dorp/stadje. Nico heeft de vrij-te-besteden-tijd aangewend om langer in z’n bed te blijven.

Het bezoek van André en Hans aan Penische was succesvol in dien verstande dat de schrijver dezes (Nico) zo ongeveer niets had gemist aan de wandeling en dat zij terug kwamen met het gevierde  yoghurtontbijt en fantastisch ingepakte taartjes (het is zaterdag of niet!).

Gisterenavond de windvoorspelling bekeken en besloten om naar Nazaré te gaan, een tocht van ongeveer 25 mijl en als we geluk zouden hebben, zou dat te zeilen zijn.
De start was wat getroebleerd door een achtergebleven bolfender en een paar mannen die om de één of andere reden weigerden een hand uit te steken naar het apparaat. Resultaat van dit alles: keren in de haven, omdraaien en een angstaanjagende klauterpartij van één van onze dapperste bemanningsleden. Chapeau!

Op weg met onze hoop om te kunnen zeilen: nou, dat hebben we geweten: een perfecte zeildag bleek het te worden; prachtige wind uit een goede hoek t.o.v. ons doel en met een paar keer overstag zijn we om ca. half vijf Nazaré binnengelopen. Dat is toch wel ontzettend genieten: schuin op helder water, uitzicht op de kust, zonnetje en gezelschap waar interessante gesprekken plaatsvinden en die zo ongeveer allemaal in de ere-divisie opereren voor de gevatheids-prijs.

Onze bemanning bestaat uit: de kapitein, de hofmeester en een manusje van alles (afwassen b.v.).

De hofmeester blijkt een aantal sterren te hebben, denk ik, want we worden continue verwend door heerlijke gerechten onder de voorwaarden dat we dan ook niets, maar dan ook niets, weggooien.

De kleine restjes van de saus van de heerlijke kip gisterenavond zijn vandaag voor de lunch gemengd met de restjes van de broccoli en de wijn (hoewel restje?) met natuurlijk wat snufjes van dit en dat en het lunchgerecht werd een machtig lekkere soep voor de lunch.

Het “rouietje” wat ik thuis in ongeveer drie minuten maak, kost hier wat meer tijd omdat het meel natuurlijk helemaal gaar moet worden......

Opvallend kledingdetail bij de hofmeester: boordje van onze hofmeester; bang voor vlekken op z’n goede klofje? Achteraf bleek deze aanname niet te kloppen: overhemd afgevoerd.

Met z’n drieën op deze boot is het grote luxe: we hebben een slaapkamer met privé badkamer inclusief douche. Daarnaast is het van alle gemakken voorzien zoals grote koelkast met een vriesgedeelte en b.v. een oven; er is echt genoeg plaats voor alle (koeke-) pannen en bakjes en alle voorraden.

Algemene voorlopige conclusie van deze trip: indrukwekkend om op de Atlantische oceaan te zeilen en de zuidelijkste punt van Europa te ronden; het zeilen is écht helemaal top en tja, de boot moet naar het noorden dus soms ook maar op stukken op de motor.

Op naar het dorp!